The Donbas's Apricots
The title of the series, The Donbas’s Apricots, is drawn from a volume of poetry by Ukrainian poet Lyubov Yakymchuk. In her poems, apricot trees—once growing abundantly across Donbas—become a metaphor for lost childhood, home, and everyday life before the war.
The project aims to reveal the contrast between the former, familiar identity of this region and its present, dramatic image. Donbas, once perceived as a land of ever-present apricots, is today associated above all with war, destruction, and fear. The apricots that once symbolized life now stand as silent witnesses to occupation and mass devastation.
The photographs in the series depict landscapes, people, and spaces scarred by the trauma of war. I search for traces of what has been irretrievably lost… It is also a reflection on the fragility of all that once seemed permanent.
The Apricots of Donbas is a story about a place that has ceased to be what it once was, and about memory that—like the trees—endures despite the cataclysm.
The series symbolically speaks to the everyday reality of all of Ukraine as it resists the Russian invader.
Morele Donbasu
Morele Donbasu tytuł cyklu zaczerpnięty został z tomu poezji ukraińskiej poetki Lubow Jakymczuk. W jej wierszach morele – drzewa powszechnie rosnące w Donbasie – stają się metaforą utraconego dzieciństwa, domu i codzienności sprzed wojny.
Zamysłem projektu jest ukazanie kontrastu między dawną, rozpoznawalną tożsamością tego regionu a jego współczesnym, dramatycznym obrazem. Donbas, niegdyś postrzegany jako kraina wszechobecnych moreli, dziś kojarzy się przede wszystkim z wojną, zniszczeniem i strachem. Morele, które kiedyś symbolizowały życie, teraz są niemymi świadkami okupacji i masowej zagłady.
Fotografie składające się na cykl przedstawiają pejzaże, ludzi i przestrzenie naznaczone wojenną traumą. Próbuję dopatrzeć się śladów tego, co zostało bezpowrotnie utracone… Jest to też refleksja nad kruchością wszystkiego, co kiedyś wydawało się trwałe.
Morele Donbasu to opowieść o miejscu, które przestało być tym, czym było, i o pamięci, która – niczym drzewa – trwa mimo kataklizmu.
Cykl w symboliczny sposób opowiada o codzienności całej Ukrainy broniącej się przed ruskim najeźdźcą.
